MONTE CARLO -ČISTI LUKSUZ

Vjerovatno nema mjesta na svijetu u kojemu se vrijeme i novac mogu provoditi zabavnije i zaludnije nego gradu kazina

Monako je na ogromnoj stijeni koja kao da se otkinula sa nekog alpskog vrha i pljusnula u gustu modrinu Mediterana. Tu, na oko dva kvadratna kilometra živi 32.000 stanovnika. Službeno, Kneževina Monako nema glavnog grada, neslužbeno, glavni mu je grad Monte Carlo, i on je mnogo više od običnog grada.

Jack Pot

Prelijepa priroda i više od 300 sunčanih dana godišnje bili su idealni za odmor bogataša, kako nekad, tako i danas. Vjerovatno nema mjesta na svijetu u kojemu se vrijeme i novac mogu provoditi zabavnije i zaludnije nego u Monte Carlu. Ovdje izreka da je vrijeme novac ima sasvim drugo značenje – vrijeme se ne koristi da se novac stekne, vrijeme se zapravo uopće ne koristi, ono se u ovom gradu zaista troši, kao i novac. Sa svim ruletima i slot-mašinama, Monte Carlo je baš kao jedna velika, svjetlucava kockarnica i san o bogatstvu koje pada s neba. I to azurnog, nad istim takvim morem.

Godine 1863., princ Carlo III (onaj po kojemu se grad zove) sagradio je prvi kazino – da privuče poslovne ljude i plemiće – i od tada počinje prava historija grada. U monegaške ruke i trezore slilo se toliko novca da je danas Monte Carlo jedan od najbogatijih gradova Evrope. Čuveni Monte Carlo Casino, dekoriran u crvenoj i zlatnoj boji koje asociraju na hazard i bogatstvo, niko ne zaobiđe. Neki bace pogled, a neki su bacali svoja bogatstva u njemu. Oni što su gubili svoje imetke u kazinima Monte Carla, često su gubili i život, pa povijest okolnih hotela bilježi mnoga samoubistva zbog kockarske propasti.

Jet-set

Monte Carlo je omiljena evropska destinacija jet-seta, muzičkih, filmskih i modnih megazvijezda, koji dolaze ne samo iz Cannesa i ne samo ljeti, nego iz cijelog svijeta i tokom cijele godine. Oni koji inače sjede na brdu novca, rado sjede za kockarskim stolovima i u skupim restoranima, ili usidre svoju jahtu u svjetlima grada obasjanoj luci. Da oni koji svako malo skoknu do Monte Carla i ostave mu svog „sitniša“ od nekoliko desetaka hiljada eura moraju biti „teški“ bogataši, dokaz je i obična kafa. Ako su sa pratiljom, pa popiju po dvije šoljice, kafica ih košta približno 100 eura! Jer, ne plaća se kafa (kafa kao kafa, kažu čak i loša), nego mogućnost da se popije za stolom odmah do holywoodskog idola. Samo oni koji s lakoćom plate tu kafu mogu i da sanjaju da postanu vlasnici nekretnine u Monte Carlu, jer za stan veličine naših garsonjera ovdje treba izdvojiti nekih četiri miliona eura. Podrazumijeva se da je ostalo toliko novca da se i živi u gradu kojeg smatraju najskupljim gradom na svijetu.

Monte Carlo je mjesto gdje se održavajaju brojne modne revije i događaji koji, doduše, ne diktiraju trendove. Monte Carlo, naime, modne trendove živi – ovdje se u kazinima, hotelima, pa i na ulici može vidjeti odjeća koju obično smatramo samo umjetnošću za piste. To važi za dame, za gospodu važi pravilo obaveznog nošenja kravate i sakoa, u Casinu i mnogim mjestima u gradu.

Grand Prix

Dok gledaju ulice Monte Carla, turistima sa istoka Evrope čini se da haluciniraju: prolazi Ferrari, Rolls Royce, tu i tamo Laborghini, pa Porsche. Poslije pričaju i pišu da, u novcu izražen, vozni park Monte Carla vrijedi koliko i cijela njihova država. Onda požele da se bar u svojoj Škodi provozaju stazom kojom su tutnjale Formule 1 i gdje je najčešće pobjeđivao Ayrton Senna: naime, najvećim svojim dijelom staza za čuveni Monaco Grand Prix prolazi upravo gradskim ulicama Monte Carla. Automobilski hedonisti ovdje mogu naći još jedan užitak – Monte Carlo Rally, koji se vozi Francuskom rivijerom i koji se smatra jednim od najboljih relija na svijetu. Monte Carlo je destinacija tragaoca za visokooktanskim uzbuđenjima, doskoro cilj pravih muških putovanja. No, sve je više promatračica ludih vožnji, što ne znači da su trke izgubile čvrstinu, nego da su dobile još malo luksuza.

Skupi sportovi su u Monte Carlu kod kuće. Godišnji teniski turnir za muškarce Monte Carlo Masters, koji je dio ATP-a, održava se od 1947. godine (posljednje tri godine pobjeđuje Rafael Nadal), a grad je domaćin i borbi bokserskog šampionata.

De luxe

Mnogi su hoteli u ovome gradu više od luksuza. U Monte Carlu se nalazi hotel „Paris“ koji je u samom svjetskom vrhu. Ima tri restorana namještena u tri dizajnerska stila, sa internacionalnim menijem na kojemu nema šta nema i nema šta nije vrhunski pripremljeno. Hotel ima vlastiti vinski podrum i vina od kojih „boli glava“ i prije pijenja: od imena, savršenog bukea, arome… Bazeni na otvorenom i zatvorenom, sauna, fitness-centar, teretana, saloni ljepote i oni za masažu, sve nudi osjećaj opuštenosti. Tu su aperitiv-barovi i koktel-bar, a sobe su uređene u kategorijama od standardne do de luxe.

Grad, kao stvoren za hazardere i milionere, mogu obići i oni plićeg džepa, ali je poželjno da odsjednu u Nici, a da u Monte Carlo dolaze na izlet. A ko može da odsjedne i izdvoji 500 eura u slabijem smještaju i samo za noćenje – teško da je plitkog džepa. Hodanje po Monte Carlu nikog ne ostavi ravnodušnim i iz još jednog razloga: grad kocke je baš „skockan“. Ima i lijepih kuća, ali su cvijetnjaci, fontane i parkovi ono što odmara oči. A od dobitka na slot-mašini turiste više oduševi samo besprijekorna čistoća – najskuplji grad je možda i najčistiji grad na svijetu.

Kraljevska okolina grada

Onima koji ne kockaju i kojima ne znači mnogo blizina jet-seta, preporučuje se da odu u okolinu Monte Carla, jer se tamo nalaze neka od najzanimljivijih turističkih odredišta, recimo, Okeanografski muzej – arhitektonski moćan, naučno ekskluzivan (jedan od upravitelja bio je Jacquess Cousteau), sa izuzetnim kolekcijama morskih vrsta i predmeta vezanih za more.

Nostalgičarima i romantičarima vjerovatno će cilj biti obilazak Katedrale Sv. Nikole u Monaco-Villeu, gdje su sahranjeni mnogi vladari iz monegaške dinastije, među kojima i omiljena Grace Kelly. Dodir historije od renesanse do dekadence 20. stoljeća moći će osjetiti u Kneževskoj palači Monaka, a ljubitelji historije vjerovatno ne bi propustili da posjete Napoleonov muzej sa artefaktima iz vremena imperatora koji je značajno promijenio njen tok.

Sveti grad Jerusalem

Kao što se na početku obroka biraju najjukusnija jela, tako se na početku posete Izraelu prvo obilazi Jerusalim ili „grad mira“ (ime „Jerusalim“ potiče od hebrejakih reči „ir“ (grad) i „šalom“ (mir)).

Stari Grad Jerusalima, panorama

Stari deo Jerusalima je centralna tačka grada. Po izraelskom zakonu sve fasade u Jerusalimu moraju da budu od kamena, a Stari grad Jerusalim je kompletno izgrađen od kamena sa visokim i debelim zidovima kroz koje je moguće proći samo korišćenjem nekoliko velikih kapija.

Centralni deo Starog grada je Brdo Hrama, na kojem se nekada nalazio čuveni Solomonov Hram, koji je razoren 70. godine naše ere od strane Rimljana. Na platou gde se nekada nalazio Hram, sada se nalaze dve džamije – džamija sa zlatnom kupolom i džamija El Aksa.
Zapadni deo temelja ovog platoa, koji viri iz zemlje, oblikuje visoki zid koji Jevreji nazivaju „Zapadni zid“ ili „Zid plača“. Ispred tog velikog zida svakoga dana hiljade ljudi dolazi da uputi molitve Bogu – u dva odvojena dela – onom većem za muškarce, i onom manjem za žene, prema uputstvima lokalnih rabina koji nadziru Zid plača.

Nedaleko od Zida plača nalazi se šalter za ulaz u poseban deo Jerusalima, gde zainteresovani mogu da obiđu tunele ispod Brda Hrama.

U pitanju je neverovatno iskustvo koje posetiocima otkriva neverovatnu arhitekturu starog vremena, počevši od najnižih temelja koji su zidani za vreme cara Solomona, pa sve do onih koji su zidani nakon što je Hram bio obnavljan nakon rušenja od strane Vavilonjana u 6. veku pre nove ere, i Rimljana u prvom veku naše ere.

Prosto je neverovatno kakav splet tunela postoji ispod Brda Hrama koji su građeni u bezbedonosne svrhe. Neki istraživači pretpostavljaju da se u nekoj od tih podzemnih odaja nalazi i čuveni Kovčeg Zaveta sa 10 Božjih zapovesti.
U pomenutim tunelima moguće je videti neke od najvećih pokretanih kamenova na svetu, kao što je onaj težak 600 tona koji je postavljen u temelju Hrama. Kako je donešen na ovo mesto i dalje predstavlja veliku misteriju za naučnike.
  Posetioci Starog Grada Jerusalima takođe mogu da se popnu na gornji plato gde se nekada nalazio veliki jevrejski Hram, a danas su tu dve velike džamije. U tačno utvrđenim periodima, najčešće posle podne, moguće je obići ovaj plato za koji su vezani neki od najpoznatijih događaja iz istorije. Ovaj lokalitet je moguće posetiti svakog dana izuzev petkom (kada je islamski sveti dan) i subotom (kada je jevrejski sveti dan).

Od istorijskih mesta u Jerusalimu vredi istaći Davidov Grad, koji se nalazi nedaleko od Starog Grada sa njegove južne strane. Tu je moguće videti ostatke tvrđava i kuća koje je koristio jevrejski car David, kao i neverovatni sistem navodnjavanja koji je u to vreme korišten. Takođe, moguće je upoznati se sa interesantnim metodama sahranjivanja onog vremena, kada su grobovi kopani horizontalno u stenama.
Sigurno najlepši pogled na Jerusalim je onaj sa Maslinske gore, koja se nalazi nedaleko od Starog Grada sa njegove istočne strane. Ovaj pogled na Jerusalim neće nikoga ostaviti ravnodušnim, i to je prilika da svaki turista napravi svoju najlepšu sliku u životu.
 

Muzeji u Jerusalimu

Muzej Svitaka sa Mrtvog mora (Shrine of the Book) predstavlja još jedan od lokaliteta koje bi obavezno trebalo posetiti u Jerusalimu. U pitanju je muzej u kojem se nalazi velika i predivna maketa Starog Grada Jerusalima iz prvog veka, u vreme dok je jevrejski Hram dominirao Jerusalimom i fascinirao svakog ko bi ga ugledao.
Takođe, u ovom muzeju, pod posebnim uslovima, čuvaju se najstariji spisi Biblije iz 2. veka pre nove ere, koji imaju naročiti značaj za monoteiste pošto potvrđuju autentičnost Biblije. Muzej je izgrađen u obliku velikog ćupa, pošto su svici pronađeni u pećinama kod mesta Kumran, nedaleko od Mrtvog mora, upravo u ćupovima.

Još jedan muzej – muzej holokausta Jad Vašem, predstavlja mesto koje predstavlja strašan i jeziv podsetnik šta se može desiti kada ljudi izgube osećaj za moral i ljudskost.
Ovo mesto je jedno od onih koje kada čovek jednom poseti kroz ceo život nosi upozorenje u svojoj duši na zlo koje ne spava i koje može ponovo da se probudi ako ljudi ne budu dovoljno vodili računa o sebi i svojim bližnjima.
Jedan od najlepših zooloških vrtova na svetu je sigurno jerusalimski zoološki vrt, sa predivnom arhitekturom gde posetioci imaju osećaj da mogu da dodirnu i najkrvoločnije životinje. Tu je i rekonstrukcija Nojeve barke što čini ovaj zoološki vrt jedinstvenim.
Kao i svaki grad koji ima svoje posebne ulice za turiste i kupovinu, i Jerusalim ima svoje ulice ove vrste. To su pre svega ulice Jafo i Ben Jehuda koje se nalaze nedaleko od Starog Grada sa njegove zapadne strane.
Tu je moguće kupiti veliki izbor suvenira i atraktivnih predmeta koji imaju obeležje Jerusalima, uključujući i ovnujske rogove u koje se duva za vreme praznika, kao i najrazličitije orijentalne instrumente i druge predmete karakteristične za Izrael.

JERIHON

Nedaleko od Jerusalima, na istok, auto-putem broj 1, stiže se u Jerihon, najstariji grad na svetu.
Iako se nalazi u okviru palestinske autonomije, boravak u njemu je bezbedan.
Veliki broj turista dolazi da poseti stari grad Jerihon koji je bio prvi zauzeti grad od strane Izraelaca prilikom ulaska u Obećanu zemlju pre oko 3.500 godina.
Ostaci starog grada i danas stoje kao svedočanstvo neverovatnog događaja kada su se zidovi neosvojivog grada srušili prema spoljnoj strani i formirali branu preko koje su Izraelci ušli i osvojili grad.

Pored ulaza u stari grad nalazi se Jelisijev izvor koji je tokom dugog vremena bio neupotrebljiv zbog otrovne vode koja je izlazila iz njega, a koja je postala pitka nakon Božjeg čuda koje se desilo preko proroka Jelisija.
Za one željne avanture, odmah pored starog grada Jerihona nalazi se žičara koja vozi nekoliko kilometara do obližnje planine na kojoj je izgrađen kompleks manastira kao uspomena na događaje u pustinji koje je Isus doživeo tokom 40 dana i nakon njega.
Nedaleko od starog grada Jerihona nalazi se veoma staro drvo za koje se veruje da predstavlja upravo ono drvo na koje se carinik Zakhej popeo da bi video Isusa. Drvo je zaista interesantno i predstavlja spomenik daleke istorije.

KUMRAN

Na putu iz Jerusalima prema Mrtvom moru, kada se skrene na jug, na put broj 90, prvi poznatiji istorijski lokalitet jeste grad Kumran koij je postao poznat po velikoj biblioteci koja je bila sakrivena u ćupovima, u obližnjim pećinama.
Spisi iz ove bublioteke su pronađeni 1947. godine, a danas turisti mogu da video kako je izgledalo drevno naselje religioznih ljudi, zvanih Eseni, koji su sačuvali ove drevne spise i sakrili ih u pećinama od uništenja.

EIN GEDI

Nastavljajući prema jugu, putem pored Mrtvog mora, nailazi se na predivnu oazu u pustinji koja nosi naziv Ein Gedi. U pitanju je neverovatan izvor vode koji sa vrha planine teče sve do podnožja i pravi predivan spektar vodopada i bazena koji predstavljaju pravu atrakciju za turiste i kupače.

Davidov vodopad u oazi Ein Gediju

Na ovom lokalitetu se nalazi i čuvena Davidova pećina (Dodim Cave) u kojoj se David krio od progona cara Saula. Pećina predstavlja pravi prirodni apartman sa odajama i bazenima u koje duž lijana curi topla i hladna voda kao u najboljem hotelskom kompleksu. Do ove pećine se stiže dovoljno nepristupačnim putem da slabe i malodušne obeshrabri da vide ovo čudo prirode u srcu pustinje.

MASADA

Idući putem dalje na jug nailazi se na utvrđenje Masada koje se nalazi na brdu visokom 450 metara u odnosu na teren. Podsetimo da se Mrtvo more nalazi 400 metara ispod nivoa mora i predstavlja najnižu tačku na planeti Zemlji. Do utvrđenja Masada stiže se žičarom ili dugim pešaćenjem stazom do vrha brda. Masada predstavlja pravo čudo arhitekture i preživljavanja u izuzetno nepovoljnim pustinjskim uslovima bez vode i sa visokim dnevnim temperaturama.

Na ovom mestu može se videti ogromna cisterna za prikupljanje kišnice, iskopana u zemlji, kao i kupatilo koje se koristilo u uslovima kao da se lokalitet nalazi na izvoru tri reke.
Pogled sa Masade otkriva neobične strukture pored Mrtvog mora, koje po svom geološkom sastavu izgledaju veoma drugačije od okolnog terena. Neki istraživači smatraju da su u pitanju ostaci uništenih gradova Sodom i Gomor.

MRTVO MORE

Ako bi nastavili da idemo putem na jug, usred pustinje bi bili zatečeni pojavom velikih i impozantnih hotela na samoj obali Mrtvog mora. U pitanju su najlepše plaže na ovom moru u kojem turisti mogu da uživaju neponovljivi doživljaj – da plutaju na vodi.

Mrtvo more, sa jedinstvenom mogućnošću plutanja na vodi

Zbog velike koncentracije soli, koja je deset puta veća nego u drugim morima, život u ovom moru nije moguć, a gustina vode je tako velika da ne dozvoljava ljudima da potonu.

 EILAT

Na krajnjem jugu puta broj 90 stiže se u grad Eilat koji je izgrađen na obali Crvenog mora. Veliki broj lepih hotela omogućava turistima da zaista uživaju u čarima ovog mora i ovog malog i lepog grada. Pored brojnih atrakcija, Eilat je poznat po velikom rezervatu delfina sa kojima je moguće kupati se i družiti.

Naime, ekipa dobro obučenih ronilaca i dresera organizuje svakodnevne ronilačke avanture od 30 minuta za turiste od 8 do 88 godina. Zainteresovani dobijaju ronilačku opremu i kratku obuku za njeno korišćenje, a onda se sa instruktorom spuštaju nekoliko metara pod vodu na susret sa delfinima koji plivaju oko njih i igraju se u njihovoj neposrednoj blizini sa instruktorima koji ih vode. Ovu avanturu je moguće snimiti podvodnom kamerom koju lokalna agencija organizuje za sve zainteresovane.
RIJEKA JORDAN
Kao što smo rekli, auto-putem broj 1 ide se iz Jerusalima na istok prema Mrtvom moru. Kada se stigne do Mrtvog mora moguće je skrenuti na put broj 90 i to desno (na jug) ili levo (na sever). U prethodnim poglavljima smo opisali kakve nas sve atrakcije očekuju na putu prema jugu. Ukoliko krenemo na sever, na nekih 130 km od Jerusalima naićićemo na nesto gde je moguće prići reci Jordan na njenom najlepšem mestu. Lokalitet se zove „Yardenit“ i uređen je za turiste.
 

Kupanje u Jordanu je sigurno jedan od najlepših doživljaja koje čovek može sebi da priušti. Pored velikog parkinga nalazi se ulaz u veliki kompleks gde je prilaz reci Jordan veoma lepo uređen. Za one koji žele malo „divljiji“ ambijent, mogu iza parkinga proći zemljanim putem kroz trske do reke Jordan i uživati u vodi ove čuvene reke.

GALILEJSKO JEZERO

Nedaleko od reke Jordan nalazi se Galilejsko jezero čije su plaže veoma lepo uređenje i predstavljaju pravo uživanje za turiste. Oko jezera se nalazi veliki broj restorana i hotela koji nude prijatan i povoljan smeštaj.

Najveći grad na obali ovog jezera je Tiberijas koji nudi gostoprimstvo turistima sa velikim brojem prodavnica, hotela  i restorana sa izuzetno raznovrsnim i ukusnim jelima, pićima i uslugom.

HAIFA I TEL AVIV

Dva najveća grada u Izraelu, posle Jerusalima, jesu Haifa i Tel Aviv. Iako je Tel Aviv veći, Haifa je grad koji se nalazi na čuvenom brdu Karmil (poznatom po proroku Iliji) što ovom gradu daje dosta svežiju klimu u odnosu na Tel Aviv koji je često nepodnošljivo vruć.

Panorama sa brda Karmil

Ova dva grada karakterišu veoma lepe plaže sa velikim talasima Sredozemnog mora koje predstavljaju pravu atrakciju za kupače.

Cape Town

Kejptaun jedan je od tri najveća grada Južnoafričke Republike kao i glavni grad oblasti Zapadni Kejp.

Zbog izuzetno prijatne klime, divlje prirode, bogate flore i faune, nevjerovatnih plaža, spada u gradove koje morate posjetiti.
Nećete moći da upijete sve te fantastične prizore koje ovaj grad nudi. Grad ima oko tri miliona stanovnika i jedan je od najvećih multikulturalnih centara. Kao takav, Kejptaun je poznat po svojoj gostoljubivosti, gostoprimljivosti i odiše nekom nevjerovatno relaksirajućom i opuštenom atmosferom.
Smješten je odmah do čuvenog Rta dobre nade između okeana i planina, u samom srcu nacionalnog parka. Zato i ne čudi što se Kejptaun nalazi među pet najpopularnijih mjesta među turistima koji posjećuju ovaj grad na krajnjem afričkom jugu, a takođe je zbog prijatne klime tokom cijele godine svrstan u top 10 destincija, ukoliko volite lijepo vrijeme.
Majka svih gradova, kako domaće stanovništvo inače naziva ovaj grad, oboriće vas s nogu svojim bogatim kulturnim naslijeđem, živopisnim bojama, muzikom koja dopire skoro iz svake ulice.
Da li ste znali da ovaj grad ima oko 3000 restorana?
Da bi se posjetioci lakše snašli u ovom milionskom gradu, podijeljen je na četiri oblasti. Obilazak je najbolje početi u centralnom dijelu grada. Nalazi se u podnožju Table Mountain i uključuje brojne plaže duž čitave atlantske obale, sve do Hout Bay zaliva.
Južni dio grada morate svakako obići jer se ovde nalazi nacionalni park Table Mountain. U ovom dijelu se nalaze najvažnije gradske atrakcije, plaže i restorani. Među atrakcijama najpopularnije su Kirstenbosch National Botanical Garden, Nacionalni park Tejbl Mountain, kao i plaža Boulders na kojoj se mogu vidjeti pingvini, a u periodu od maja do septembra i kitovi. Posebno mjesto je Cape Point, mnogima poznatiji kao Rt dobre nade. Vijekovima unazad je bio neprelazna prepreka za sve moreplovce koji su tražili put iz Evrope ka Indiji, a danas je omiljeno mjesto jedriličara.
Ukoliko ste adrenalinski zavisnik nema idealnijeg mjesta od Kejptauna. Ovdje možete planinariti, iznajmiti jedrilicu, skakati padobranom, jahati konje, plivati sa ajkulama ili iznajmiti privatni avion i iz vazduha posmatrati veličanstvene prizore pod vama. Kejptaun je inače top destinacija kada su u pitanju sportovi na vodi.
Ako pak želite malo afričke divljine, Kejptaun vam i to nudi. Možete obići farmu Stellenbosch, jašući konja dok se u vašoj blizini šepure zebre, žirafe, retke vrste ptica…
Nemojte propustiti da vidite mnogobrojne vinograde jer je ova oblast poznata po izvanrednom vinu. U Kejptaunu raste oko 2200 retkih biljnih vrsti koje se nalaze pod zaštitom Svetske baštine, a takođe je dom za 19 različitih tipova vegetacije, od kojih su neke potpuno endemske i rastu samo tu i nigde drugdje na svijetu. Ima toplu klimu sa dosta vjetra i prosječnim temperaturama u ljetnjem periodu između 25 i 30°C, dok zimi temperature rijetko padaju ispod 10°C.
Ovaj grad morate da doživite, osjetite svim čulima i shvatite zašto je tako teško napustiti ga.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Grad Bogova-Atina

Atina je jedna od najlepših svetskih metropola. Ona nudi posetiocima ono što malo koji drugi grad može da ponudi. Najznačajniji evropski arhološki lokaliteti se nalaze u Atini (Akropolj, Pantenon…) a neki od atinskih muzeja su svakako jedna od nezaobilaznih lokaliteta u obilasku Atine. Nedaleko od centra Atine nalaze se i lepe plaže, te plaže svakako nisu lepe kao one na grčim ostrvima, ali za vreli letnji dan isprepletan posetama glavnim turističkim atrakcijama u Atini se javljaju kao poklon od bogova.
Noćni život u Atini, naravno posebno je zanimljiv mladima gde se doček nove godine uzima kao vrhunac zabave. Šoping u Atini je verovatno najslabija tačka u Atini, najslabija u smislu očekivanja od velikog grada. Ono sto se neda zaboraviti je da je Atina centar evropske kulture i da je glavni razlog putovanja u Atinu baš to, evropsko kulturno nasleđe.
Atinom dominira Akropolj i kao takav on podseća posetioce na slavnu prošlost Atine. Za većinu ljudi Atina i jeste „samo“ 2500 godina duga istorija. No ne treba zaboraviti da je Atina moderan i glavni grad Grčke i je dom trećine celokupne grčke populacije. Atina je posle II svetskog rata brojala oko 700 000 ljudi dans ih ima oko 4 miliona. Ovaj prirast stanovništva se katastrofalno odrazio na urbanizam i arhitekturu Atine. Ali 2004. godine Olimpijske igre su organizovano u Atini. U tom periodu Grčka vlada je puno uložila u infrastrukturu Atine. Metro, železnica, novi putevi, planirana urbanizacija su opet uvrstile Atinu u jednu od najfunkcionalnijih evropskih metropola.

Kratka istorija Atine

Prostor današnje Atine je naseljen još u neolitsko doba, pre oko 6000 godina. Prvo naseljenici su bili Pelazgi ali su tek Jonjani napravili Akropolj. Kao što samo ime kaže grad je bio posvećen boginji Atini i po njoj je i dobio ime. Prvo značajnije pojavljavinje na evropskoj istorijskoj sceni je tokom Bronzanog doba u Mikenskom periodu, oko 1500 godina pre nove ere. Atina je svoj zenit doživela u 5. veku pre nove i taj period se naziva Perikleovo zlatno doba. U tom trenutku Atina je kontrolisala sve polise u Egejskom moru i odbranila se od moćnog persijskog carstva. U tom periodu procvetala je atinska politička misao (demokratija), filizofija, nauka, arhitektura, pozorište i ostali oblici intelektualne misli doživeli su vrhunac koji jedinstven u obrisima ne samo evropske nego i svetske istorije. To je glavni razlog zašto se Atina smatra za kolevku evropske civilizacije. Ne treba zaboraviti na godine koje slede. Helenizam se proširio sa osvajanjem Aleksandra Makedonskog. Sva znanja istočnih civilizacija su se našla na dohvat ruke helenskom svetu koji je to iskoristio na pravi način.
Tokom kasnijih godina Atina je menjala svoje vladare koji su uvek ostavljali zanimljive spomenike za sobom. Tokom rimske i vizantijske pa kasnije i turske uprave ovim gradom Atina gubi na značaju i postoje drugorazredni grad. No eho prošlosti je i dalje jak u Atini, tako je ona postala glavni grad Grčke 1834. godine. I od tada se razvija u pravcu moderne evropske metropole.
Danas ona posetiocima pruža jedinstvej doživljaj. 6 000 godina duga istorija, spomenici i remek dela različitih epoha od antičkih dana preko srednjeg do danas su garant kvalitetno utrošenog vremena u obilasku Atine.

Šta posetiti i videti u Atini

• Turističke atrakcije u Atini

U Atini je moguće naći turističke vodiče, volontere, koji če da vas provedu i ispričaju o glavnim turističkim atrakcijama u Atini. Tura traje oko 3 sata, jedino šta treba to je da im pošaljete mail na vreme. www.athensfreewalkingtour.com

U Atini se nalazi veliki broj muzeja, ulazak u neke od njih je besplatan a neku muzeji imaju dane u nedelji kada je ulaz besplatan. Više informacija i radnim danima kao i cenama karata za atinske muzeje potražite na sledećem linku.
U blizini Akropolisa se nalazi Filopapu brdo, na samo 15-tak minuta od Akropolisa. Odavde se pruža najbolji pogled na Parteon kao i na čitav gard. Na brdu se nalazi i resoran tako da uz kafu možete da uživate u savršenom pogledu na Atinu.

Ne kaže se uzalud da postoje dve Atine – jedna moderna i jedna koja se pruža ispod nje. Stoga je posetu Atini najbolje započeti obilaskom Akropoljskog muzeja, velelepnog zdanja čija je izgradnja koštala 130 miliona evra. Veličine je Partenona i nalazi se u samom podnožju Akropolja u naselju Makrijani, a pravi duh antičke Grčke osetićete hodajući njegovim providnim podovima ispod kojih se nalazi arheološko nalazište.

U domu nekoliko hiljada eksponata nastalih u periodu od VII veka p.n.e. do helenističkog razdoblja nalazi se i pet originalnih karijatida, a sačuvano je mesto i za šestu koja se trenutno nalazi u Velikoj Britaniji i predmet je spora između ove dve zemlje. Zbog osetljivosti na klimatske promene, prave karijatide su u muzeju, a na samom brdu Akropolj zamenjuju ih verne replike. Hodajući po muzeju brzo ćete shvatiti zašto Grčka nikada neće biti siromašna zemlja, a vrlo je verovatno da ćete Akropoljski muzej pri svakom povratku u Atinu želeti iznova da posetite, svaki put otkrivajući nešto novo.

Osunčani kutak Akropoljskog muzeja

Gradnja atinskog metroa bila je najbolji dokaz da ispod moderne Atine leži još jedan grad. Najteži deo gradnje bio je u blizini Monastirakija, gde su kopajući otkrili masovnu grobnicu u okviru arheološkog nalazišta Keramikos. Zakon je takav da se gradnja odmah obustavlja, a na teren dolaze arheolozi koji nisu vremenski ograničeni i imaju glavnu reč oko toga da li gradnja može da se nastavi ili ne može.

Iz muzeja se sve vreme pruža pogled na Akropolj, na koji ćete odmah po izlasku želeti da se popnete. Na samom vrhu brda nalazi se Partenon, hram posvećen boginji Atini. Nažalost, Akropolj su pogodile dve velike katastrofe – prva je bila 1687. godine kada je mletačka vojska pod vođstvom Frančeska Morosinija granatirala Partnenon i podelila ga na dva dela. Čak su i Turci želeli da zaustave nemilosrdno uništavanje Akropolja, pa su podigli belu zastavu u znak predaje. Od tada Frančesko Morisini zauvek ostaje upisan u istoriji kao čovek koji je ukrao dušu Atini i teško oštetio Partnenon. Druga katastrofa dogodila se 1806. godine kada je Tomas Brus, lord od Elgina, zahvaljujući dozvoli Turaka odneo neke od čuvenih skulptura za Britaniju. Neke od njih se i danas nalaze u Britanskom muzeju u Londonu. Kada znamo na koji način je Partenon odolevao istoriji i ljubomori prema njegovoj veličanstvenosti, znaćemo da cenimo svaki trenutak proveden na njemu jer, na kraju svega, to i nas same čini njegovom istorijom.

Anafiotika

U komšiluku Akropolja ne smete zaobići ni brdo Filopapu na kojem se nalazi zatvor u kojem je svoj život okončao Sokrat popivši otrov. Filopapu je bilo poznato i kao magično brdo na koje su u antičkoj Atini veliki filozofi i pisci odlazili da prenoće verujući da će baš tu dobiti preko potrebnu inspiraciju za svoja dela.

Ako pomalo žalite što nemate vremena da posetite i neko od magičnih grčkih ostrva, nema razloga za brigu, jer to možete učiniti čim završite posetu Partenonu. Naime, u podnožju brda Akropolj nalazi se maleno naselje Anafiotika. Čim zakoračite u njegove ulice pitaćete se kada ste se teleportovali na grčko ostrvo sa belim kućicama, plavim prozorima, uskim uličicama koje krase bogumvile. Kada su početkom dvadesetog veka radnici sa ostrva Anafi došli u Atinu da rade iz nostalgije prema svom domu izgradili su maleno naselje koje neodoljivo podseća na njihovo ostrvo. Danas se u njemu nalazi 45 kuća u kojima žive potomci izbeglica sa ostrva Anafi, a ulice su i dalje neimenovane, te se vode pod adresama Anafiotika 1 i Anafiotika 2. Pravi kikladski duh u srcu Atine, koji ne smete zaobići!

Spuštajući se ka Plaki, antički duh u vama počinje da zamenjuje onaj tradicionalni, bliži modernoj grčkoj kulturi. Mnogobrojne taverne sa originalnom grčkom kuhinjom nalaze se upravo u ovom kvartu, a na meniju možete naći baš sve – od saganakija, uštipaka sa sušenim paradajzom, musake, preko tradicionalnih grčkih pita, pa do najkvalitetnije morske ribe, cipurija, uza ili neko od najlepših vina sa Peloponeza. Osim toga, Plaka je savršena za kupovinu novogodišnjih poklona, a nedaleko od nje šetajući bulevarom prve grčke (doduše, uvezene) kraljice Amalije, stižete i do Sintagme, odakle se prostire ulica Ermu – atinska šoping Meka.

Atina je grad koji nikada ne spava, a svaki njen ćošak i vazduh ulivaju u vas neku potpuno novu energiju koju ni sami niste znali da posedujete. Veče je rezervisano za ono što vi želite – ako ste urbani i volite modernija mesta, uputite se u Kolonaki, mondenski kvart u kojem se nalaze najbolji atinski barovi i klubovi. Ako ste pak, ljubitelj tradicionalnije Grčke, krenite put Plake, u neku od taverni u kojima se izvodi rebetiko – originalna grčka muzika koju je Onazis vratio u modu. Zanimljivo je da ovu vrstu muzike atinski bogataši nisu voleli, a to ni ne čudi kada uzmemo u obzir da ona opeva težak radnički život. Ipak, Onazis, koji je bio poreklom iz Male Azije i koji je u Pirej došao kao izbeglica, obožavao je da se provodi uz nju. Svaki put kada bi došao u Atinu odlazio bi u radnički kvart Kesarijani, gde je u jednoj taverni pevao Jorgos Zabetas. On bi za Onazisa izvodio rebetiko, a brzo su se i ostali bogataši poveli za njim i tako vratili rebetiko na mesto koje zaslužuje.

Smena Evzona

Savršen način da zaokružite svoj prvi dan u Atini jeste da se uputite ispred Helenskog parlamenta i prisustvujete smeni Evzona – istorijskih elitnih jedinica Grčke vojske. Obučeni u tradicionalne fustanele Evzoni 24 sata dnevno čuvaju stražu ispred Groba neznanog vojnika. Smenjuju se na svaki sat koračajući u klompama na kojima se nalazi 400 eksera od kojih svaki predstavlja jednu godinu provedenu pod Turcima. Njihov hod reprezentuje korak istrajnog naroda, a smena je i svojevrsni performans koji će vam na najbolji način prikazati ponos i duh grčkog naroda.

Kulturni centar Stavrosa Njarhosa 

Drugi dan odvojite za opušteniju stranu Atine – njenu obalu. Na putu do obale ne propustite da obiđete Kulturni centar Stavrosa Njarhosa, nedavno izgrađen u čast jednog od najvećih grčkih brodovlasnika čija je fondacija uložila novac u izgradnju ovog građevinskog remek-dela i omiljenog mesta za predah svih onih koji žele da uživaju u morskom vazduhu, panoramskom pogledu na sve delove Atine, ali i najvažnijim kulturnim sadržajima. U Kulturnom centru Stavrosa Njarhosa, čija je izgradnja koštala 867 miliona dolara, nalazi se Nacionalna biblioteka Grčke i Nacionalna opera, a objektom upravlja grčka vlada.

Jezero Vuljagmeni 

Sjajna lokacija Kulturnog centra Stavros Njarhos, tačno iznad luke u Paleo Faliru, pruža vam dva izbora za dalje uživanje u Atini – levo ka obali Glifade i desno ka Pireju. Obala Glifade obiluje divnim peščanim plažama, a iz divnih restorana na samoj obali ili s jezera Vuljagmeni, koje će vam svojom prirodnom lepotom oduzeti dah, zaboravićete na zimske dane. Krenete li desno ka Pireju, prvo nailazite na malu luku u kojoj su „načičkani“, jedan do drugog najlepši restorani i kafići tik iznad mora.

Tokom boravka u Atini potrudite se da vas put navede i do stadiona Panatinaiko, poznatijeg i kao „Kalimarmaro“, koji se nalazi u neposrednoj blizini hotela Hilton u centru Atine. Stadion je otvoren 566. godine p.n.e., a 329. godine p.n.e. je renoviran i u potpunosti je sačinjen od mermera, što ga čini jedinstvenim u svetu. U staroj Grčkoj je bio centar atletskih takmičenja u čast boginje Atine, a vekovima kasnije je bio mesto na kojem su se održale prve moderne Olimpijske igre 1896. godine. I danas se u njemu održavaju različite manifestacije, a kapacitet je 45.000 ljudi.

Posejdonov hram 

Neki od dana u Atini odvojite i za mali izlet van grada. Naime, samo 69 kilometara jugoistočno od Atine nalazi se Sunion – najjužnija tačka Atičkog poluostrva u Grčkoj. Rt Sunion je dom znamenitog Posejdonovog hrama, posvećenog bogu mora. Zanimljivo je da se na jednom od stubova nalazi ugravirano ime engleskog pesnika Lorda Bajrona koji je oduševljen mitovima o bogu mora odlučio da ovekoveči i svoje ime. Mesto je izuzetno popularno zbog spektakulranog zalaska sunca koje „upada“ među stubove pružajući tako jedinstveni prizor, posebno za ljubitelje fotografije.

Pogled sa Likavitosa

Posetu Atini možete završiti na najlepši mogući način – odlaskom na brdo Likavitos, koje se nalazi iznad naselja Kolonaki u centru grada. Sa najviše tačke u Atini pruža se pogled na ceo grad, ali i na Akropolj koji se nalazi ispod njega. Uz specijalitete restorana Orizontes na najbolji mogući način zaokružićete posetu Atini gledajući, kao na dlanu, sve ono što ste prethodnih dana obilazili.

Put u Madrid

Kroz Madrid protiče reka Mansanares (El Río Manzanares) tačnije kroz jugoistočni deo grada pored stadiona „Visente Kalderon“. Madriđani je baš ne uvažavaju, jer se na nekim mestima jedva može nazvati potokom, ali to nije sprečilo gradske vlasti da naprave veliki kej sa parkovima i stazama za džogiranje koji je vremenom postao i turistička atrakcija – Madrid Rio.

2. Ulica Montera (Calle de la Montera) bila bi još jedna od mnogobrojnih sličnih ulica u samom centru Madrida da u njoj nisu prostitutke skoro 24 časa dnevno svakim danom u nedelji. Možda ni to ne bi bilo toliko čudno da se baš u njoj ne nalazi i stanica policije. Ulica je poznata i po najboljim salonima  za tetoviranje u Španiji, erotik šopovima, a poslednjih godina i po zalagaonicama zlata ispred kojih promoteri besomučno pojavljaju „¡Compro oro!“ („Kupujem zlato!“) pa ih prolaznici zaobilaze u širokom luku.

3. Ko bi rekao da se u Madridu nalazi jedan egipatski hram? Templo de Debod naći ćete u Zapadnom  parku (Parque del Oeste) u blizini Trga Španije. Grad ga je dobio na poklon od egipatskih vlasti 1968. zbog pomoći u izgradnji asuanske brane. I danas je, naravno, ovaj hram najstarija građevina u Madridu. Kažu da je zalazak sunca sa ovog mesta jedan od najlepših na svetu, pa ne propustite da to proverite.

4. Madrid je imao čak pet kraljevskih kapija na samom ulazu u grad. Danas je ostalo četiri, a najveća i najznačajnija je Kapija za Alkalu (Puerta de Alcalá) iz 1776. podignuta ispred ulaza u park Retiro, na putu za rodno mesto Migela de Servantesa, Alkalu de Enares (Alcalá de Henares). Ovo je prva kapija izgrađena u Evropi nakon pada Rimskog carstva, i to pre Trijumfalne kapije u Parizu i Brademburške u Berlinu.

5. U Madridu je najstariji restoran na svetu. Na istoj je adresi još od 1725. – Calle de los Cuchilleros (Ulica noževa) ispod Trga Major. Od dana kada je otvoren radi u kontinuitetu, zbog čega je ušao u Ginisovu knjigu rekorda.

6. Ćueka (Chueca), jedan od centralnih madridskih kvartova postao je stecište LGBT populacije, a Madrid je domaćin jedne od najvećih gej parada na svetu! Svake godine prvog vikenda jula ceo grad se pretvori u karneval koji okupi više od milion ljudi, a koncerti i nastupi di džejeva organizuju se na više lokacija u gradu.

foto: Kike Rinkon

7. Sigurno niste znali da se u El Retiru, najvećem madridskom parku, nalazi Spomenik palom anđelu. Ali, to nije jedini spomenik ove vrste. Drugi se nalazi u Turinu. Međutim, ovaj madridski jedinstven je po tome što se nalazi na tačno 666 metara nadmorske visine.

8. Dok šetate ulicom Uertas (Huertas) na pločnicima možete da čitate citate iz najvećih dela španske književnosti. Kada ih ugledate znaćete da ste u Kvartu knijževnih dela (Barrio de las Letras) koji je dobio naziv po velikom broju zgrada u kojima su boravili ili živeli španski pisci, uključujući i zgradu gde je štampan Servantesov „Don Kihot“. Znalci će prepoznati da je na ovoj fotografiji prva rečenica tog remek-dela.

9. Obratite pažnju na ploče sa nazivima madridskih ulica! Svaka od njih, naročito u kvartu koji zovu Madrid austrijskih kraljeva (Madrid de los Austrias) ima ilustraciju. Neki do tih naziva su: Calle de las hileras (Ulica pletilja), Calle de amor de dios (Ulica božje ljubavi), Calle de bordadores (Ulica vezilja), Calle de la salud (Ulica zdravlja), Calle de los relatores (Ulica pripovedača)… U kvartu Lavapjes (Lavapiés) naziv istoimene centralne ulice u bukvalnom prevodu znači Ulica perinožić ili Ulica gde se peru noge! Za svaki od ovih naziva vezuje se neka lokalna legenda ili građevina koja više ne postoji.

10. Madriđane zovu mačori (gatos). Ne, ovaj nadimak nije nastao zbog njihove visine, već potiče od legende iz XI veka i vremena konkiste, kada je jedan momak u toku odbrane Madrida od Mavara uspeo da se uspenje na visoke odbrambene zidove. Kada su ga izveli pred kralja Alfonsa VI i pitali za ime, rekao je da ga zovu „mačor“. Sledećeg dana se ponovo popeo na mavarkse zidove ostavivši konopac za španske vojnike. Tom prilikom je osvojen grad, i ostao je nadimak njegovih stanovnika.

11. I Nikola Tesla našao je svoje mesto u Madridu, i to na grafitu u naselju Puente de Valjekas (Puente de Vallecas).

12. I Madrid ima kule bliznakinje! To su dve zgrade nakrivljene pod uglom od 15 stepeni koje čine Kapiju za Evropu (Puerta de Europa) i nalaze se na severu grada, u blizini Trga Kastilje (Plaza de Castilla).

13. Krajem oktobra ili početkom novembra centralnim ulicama Madrida, od parka Kasa de Kampo (Casa de Campo) kroz Ulicu Alkala do koride Las Ventas prošeta stado ovaca i koza. To je deo duge tradicije preseljavanja stada još od XV veka koju Madriđani žele da zadrže i na asfaltu u sred jeseni. Ukoliko se baš u ovo vreme zadesite u Madridu, na pešačkom prelazu ćete čekati da umesto automobila prođu ovce….

14. Ako želite da upoznate špansku verziju žene sa bradom i da se uverite da Končita Vurst nije toliko originalna, idite u muzej El Prado. Dočekaće vas „Žena sa bradom“, slika Hosea de Ribere, jednog od najvećih španskih baroknih slikara.

15. Madrid ima dve Beogradske ulice! Jedna se nalazi u prigradskom naselju Las Rosas (Las Rozas) u blizini nekoliko ulica evropskih gradova. Druga Beogradska je takođe daleko od centra grada, u naselju Mehorada del Kampo (Mejorada del Campo).